"Bestolen"

Vanmiddag las ik op de Facebook van m'n wielermaatje Bram het volgende:

""Brabantse Pijl 2001 aan het kijken. Één van de weinige overwinningen (op papier) van Neerlands beste wielrenner van de afgelopen 10 jaar. Schrappen we alle "bewezen zwartrijders" die in wedstrijden voor hem zijn geëindigd, dan komt er ineens een hele mooie erelijst tevoorschijn... Zit je dan met je goed gedrag..""

Ik had maar een paar woorden nodig om te begrijpen dat het over zijn all-time idool Michael Boogerd, bijgenaamd BooGie ging...

Toen ik het las werd ik aan het denken gezet en kon niets anders bedenken dat ik Bram hier helemaal gelijk in moet geven. Ik zette snel even wat uitslagen van Mike op een rij in de belangrijke koersen (toenmalige WB en grote etappekoersen) en degenen door wie ie in die koersen werd verslagen.

1998:

5e Tour de France; Pantani wint, Ullrich 2, Julich 3 en Rinero 4.
2e Ronde van Lombardije; Oscar Camenzind wint.

We kennen allemaal die bewuste Tour van '98, de "Tour de Dopage". En we weten ook hoe het afgelopen is met Pantani. Ook Ullrich raakte betrokken in een dopingzaak, "Operacion Fuentes".

Om maar te zwijgen van de manier waarop Cofidis acteerde in het peloton op moment. Ga maar na: Gaumont, Roland Meier, VDB, etc, etc.

De Ronde van Lombardije werd gewonnen door de wereldkampioen Camenzind, die later in z'n carriere (in 2004) betrapt werd op EPO.

1999:

1e Amstel Gold Race; Mike wint, klopt Armstrong, die wel wordt beschuldigd maar nooit formeel betrapt is.
2e Luik - Bastenaken - Luik; Mike wordt 2e na de "ongenaakbare" Franck Vandenbroucke.

"Ongenaakbaar" natuurlijk tussen twee haakjes. "VDB" is natuurlijk veel te vroeg heen gegaan, maar man man, wat heeft de beste kerel zijn carrière letterlijk beëindigd in de goot. Zoveel talent, kapot gegaan aan de roem, vrouwen, drank, drugs enzovoorts.
Zovele comebacks werden even zovele male in de kiem weer gesmoord, door de vele verlokkingen waaraan ie weer toegaf.

2001:

3e Ronde van Lombardije; Di Luca wint voor Figueras en Mike.

Di Luca was al eens geschorst voor z'n aandeel in "Oil for Drugs", toen ie in 2009 na de Giro op CERA betrapt werd. Dit leidde tot twee jaar schorsing voor de Italiaan.

In Luik - Bastenaken - Luik was ie in 2003, 2004 en 2005 dichtbij de overwinning, maar iedere keer was er iemand net wat te sterk, al dan niet op een "eerlijke" manier. In 2003 reed Tyler Hamilton weg en hield stand tegen een groepje.

Een jaar later is Mike heel dichtbij, maar op Saint Nicolas is ie net niet uit de greep van Rebellin, die sprintsneller is en daarna de Amstel en de Waalse Pijl ook L-B-L wint. Boogie was in de Amstel ook tweede na diezelfde Rebellin. Ook Rebellin bleek een valsspeler tijdens de Olympische Spelen van Beijing in 2008. Na afloop werden sporen van CERA gevonden.

In 2005 reden Voigt en Vino weg op 50km van de streep in de veronderstelling dat het peloton ze nog wel terug zou halen, niets bleek minder waar, ondanks het achtervolgingswerk van Rabo. Vino wint in de sprint en word in 2007 in de Tour betrapt op een illegale bloedtransfusie. Mike wint de sprint om plek 3.

Ik vergeet nu vast nog wel meer uitslagen en ereplaatsen te vernoemen, neem me dat dan niet kwalijk. Maar ik kan me voorstellen dat BooGie zich "BESTOLEN" moet voelen als je er zo op terug kijkt.
Des te meer respect dat ie altijd zo fair en netjes bleef over en tegen z'n collega's en in zijn biografie.

BooGie, ik neem m'n hoed voor je af!